Jonge merels en kruisbessen

Gisteren heb ik brood gebakken en voor het eerst is het brood helemaal mislukt. De niet-gerezen, hardgebakken en voor mij oneetbare klomp brood kon gelukkig rekenen op een warm onthaal door de plaatselijk vogels. Het was een drukte van belang met kauwen, mussen, merels en een dikke duif die allemaal kwamen ontbijten. Door regelmatig wat oud brood te strooien hebben we altijd wel vogels in de tuin, en hiermee is een van mijn wensen voor 2012 in vervulling gegaan.

Jonge merel onder de kruisbes

Soms is het net een soap. Een jonge merel heeft onze kruisbessenstruik ontdekt. Als hij met een kruisbes bezig is, vergeet hij de rest van de wereld. Niet zo verstandig, want overal loeren de katten. Onze buren links hebben een kat die graag onder onze kruisbesstruik ligt, we hebben zelf een kat die de hele tuin in de gaten houdt en de buren rechts hebben twee katten, waarvan de ene graag op het hek boven de kruisbes balanceert. En als zo’n jonge merel jouw tuin heeft uitgekozen om in groot te worden, dan voel je je toch een beetje verantwoordelijk. Eigen kat binnenhouden als er vogels buiten zitten en de buurkatten zonodig wegjagen.

Als we goed geteld hebben komt onze merel uit het derde nest dit jaar. Zijn (of haar, daar wil ik vanaf wezen) ouders hebben het er maar druk mee gehad. Drie nesten achter elkaar, die overigens elders zijn uitgebroed. Ik hoorde dat merels hun jongen nooit grootbrengen in dezelfde tuin als waar ze zijn uitgebroed. Van het eerste nest hebben we vier jongen gezien, die een voor een onze tuin in kwamen stuiteren. Een geweldig gezicht, zo’n bolletje veren dat nog niet fatsoenlijk kan landen. Je houdt je hart vast, zeker met al die katten in de buurt. Eerst hoppen ze onhandig achter hun ouders aan, bedelend om wat lekkers. En niet te beroerd om het bij een spreeuw te proberen, die ook toevallig in de buurt was. Het eerste nest was nog vóór de kersen (van de buurman) en kruisbessen rijp waren en is op oud brood en wormen grootgebracht.

Jonge merel op het schuurdak

Onze jonge merel zit zelfstandig aan de kruisbessen. Vermoedelijk had hij laatst een gistende bes te pakken. Hij reageerde zo sloom en suf dat we vreesden voor zijn geestelijke gezondheid. Hij zat stil, keek je aan zonder te reageren, liet zijn kopje tussen z’n vleugels zakken en hipte dan weer wat rond om uiteindelijk maar weer een kruisbes te eten. Helemaal dronken. Hij eindigde in het zonnetje op het schuurdak waar hij me lodderig zat aan te kijken. Beslist geen veilige plek. De volgende dag was hij gelukkig weer vief en actief aanwezig.

Pa merel zagen we in de loop van dit voorjaar steeds magerder worden. Hij leek zelfs grijzer te worden, met grote kringen om zijn ogen. We hebben hem al een tijdje niet gezien en vrezen voor zijn leven, met al die katten in onze buurt. Moe merel zagen we in het begin nauwelijks, maar tegenwoordig des te meer. Ze roept haar jongen als er wat te halen valt en ze waarschuwt voor loslopende katten. Ook zij ziet er inmiddels wat magerder en grijzer uit. Zojuist zag ik haar wegvliegen met lekkere hapjes in haar snavel. Ze zullen toch niet bezig zijn met een vierde leg?

Getagd , . Bladwijzer de permalink.

4 reacties op Jonge merels en kruisbessen

  1. Sabine zeggen:

    Heel leuk stukje Caroline! Ja maf hè, hoe je je een beetje wil gaan ontfermen over dat jonge leven in je tuin. Moest wel lachen om wat je schreef over het mereljong met de gegiste kruisbes… haha, dan heb je het goed in de gaten gehouden!

  2. M zeggen:

    Wat schrijf je mooi en inspirerend, echt TOP. In de nabije toekomst zal ik zeker vaker deze blog, site gaan bezoeken, alle goeds, M (van moem)

  3. Carmen Smallegange zeggen:

    Hi Caroline,

    Ik heb met plezier het stukje gelezen. Je schrijft heel leuk en meeslepend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Download duurzaam zonder gedoe vol tips over duurzamer leven en werken