Plastic soep

Een tijdje geleden was ik op een symposium van de Open Universiteit over plastic soep. Plastic soep kun je vinden in onze zeeën en oceanen; het bestaat uit grote en kleine stukjes plastic die in het water drijven. Vroeger hadden ze het over plastic eilanden. Als ik me daar een voorstelling van maakte dan leek het op een vuilnisbelt,  drijvend op het water, waarop je kon staan. In werkelijkheid gaat het om maar een paar deeltjes per liter, maar dat maakt het niet minder schadelijk. Vogels en vissen zien kleine stukjes aan voor voedsel en ze kunnen verstrikt raken in grotere stukken. En het spul is inmiddels overal te vinden.

Het plastic komt van schepen, maar wordt ook door de rivieren aangevoerd. Verdwaalde plastic zakjes waaien in de rivier en stromen mee naar zee. Maar er zijn nog veel meer bronnen. Een nieuwe waar je de laatste tijd wat meer over hoort is de badkamer. Tandpasta en douchegel bevatten soms kleine plastic deeltjes om beter te poetsen of zachter te scrubben. Jij schoon, milieu vervuild. Als er PE voorkomt bij de ingrediënten is het foute boel. Even een vergrootglas lenen en de verpakking lezen dus.

Tijdens het symposium kregen we in groepjes een grote bak met plastic dat was gevonden aan de oevers van de Maas in Limburg. Om te bekijken, te rubriceren en je te verbazen. Het meeste plastic was niet meer te herkennen, maar er zat iets heel wonderlijks tussen. Een stuk of 12 wattenstaafjes. Een spreker op het symposium was de wattenstaafjes ook tegengekomen op de stranden langs de Noordzee. Hij dacht dat ze afkomstig waren uit de riooloverstort.

En dan vraag ik me af hoe ze in het riool terechtkomen. Hoe gaat dat? Je peutert in je oor en je gooit het staafje in de wc? Ik kan het me haast niet voorstellen. Maar mocht je iemand kennen die het zo doet, vraag hem of haar dan om het staafje in de prullenbak te gooien. Want plastic hoort niet in zee, op het strand, in de rivier of in de natuur. En als je eens plastic in het wild tegenkomt, neem het dan mee naar de dichtstbijzijnde vuilnisbak. Dat ruimt lekker op.

xx Caroline

Getagd , . Bladwijzer de permalink.

Één reactie op Plastic soep

  1. Ik ben geschrokken van dit verhaal. Het wordt tijd dat we een enzym uitvinden dat dit plastic verteren kan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *