Een bosje kerstbomen

Het nieuwe jaar is begonnen en het wordt iedere dag weer een beetje eerder licht. De kerstbomen hebben hun werk gedaan en worden buiten de deur gezet. Vlak na de kerst lag er al een hele mooie boom met kluit aan de overkant. Zonde! Mijn lief heeft de boom meegenomen naar ons landje met moestuin in wording. In de wildernis achter de beukenhaag die ons landje begrenst is genoeg plek voor een gedumpte kerstboom. Dat geeft meteen een beetje beschutting. Tenminste, als je er wat meer hebt. Een stuk of zes, misschien tien, leek mij wel voldoende. Maar hoe kom je daaraan?

Kerstbomenbos in wording

De snelste weg om te krijgen wat je wil, is er om te vragen. Een simpele tweet lokte al aardig wat reacties uit en leverde een stuk of vijf kerstbomen met kluit op. Op weg naar die bomen kwamen we andere achtergelaten kerstbomen tegen, met en zonder kluit. De kluitbomen laadden we achterin en brachten we naar het landje. Al snel hadden we er zestien, genoeg voor een flinke haag.

De vuilniswagen haalt kerstbomen op

Het is er niet bij gebleven. We kregen de smaak te pakken en gingen nu voor een echt bosje. Afgelopen zaterdag konden de kerstbomen worden ingeleverd bij de gemeentereiniging. Er stond een grote vuilniswagen klaar. Een gewone, voor restafval, niet eens een voor groenafval. De vuilnismannen wilden ons graag helpen en hielden de mooiste kerstbomen met kluit voor ons apart. En nu hebben we er ruim dertig, van groot tot klein, met dikke of met dunne naalden, groen, blauw of een beetje gelig, in perfecte staat of enigszins uitgedroogd. Allemaal gered van de vuilniswagen.

En nu moeten ze allemaal nog geplant worden. Gat graven, compost erbij en een emmer water. Gelukkig staat er nu, voor het eerst dit jaar, water in de sloot langs de tuin. Even in de omgeving van het gat zoveel mogelijk brandnetelwortels en ander onkruid wegtrekken. Boom uit z’n netje of pot bevrijden, in het gat zetten, bijvullen met grond, aanstampen en nog een emmer water. En nu maar hopen dat hij aanslaat, zodat we straks echt een bosje kerstbomen hebben en niet een stelletje uitgevallen bruine staken.

Kerstboom gered van de vuilnisman

De eerste zestien bomen staan al op hun plekje. Twee staan als wachters bij de ingang naar de tuin, de andere staan achter de beukenhaag. En de rest staat in de moestuin te wachten. Nog een weekje doorwerken en dan hebben we een echt kerstbomenbos. En wie weet kunnen we volgend jaar een boom uit eigen tuin halen.

xx Caroline

 

 

Naschrift (11 januari 2013):

Het ohdennenbosje is klaar. Na een weekje gaten graven, water halen en boompjes poten staan er nu 35 kerstbomen. We wensen ze een gezonde en groene toekomst toe.

Een bosje kerstbomen Een bosje kerstbomen

Getagd , . Bladwijzer de permalink.

8 reacties op Een bosje kerstbomen

  1. Wat een heerlijk, vrolijk verhaal. Met een hele wijze strekking: vragen helpt om overvloed te creéren!

    Dank je wel, hier lust ik wel meer van!

  2. Ilonka zeggen:

    Ik ben blij dat jullie een aantal van die prachtige bomen hebben gered door deze te adopteren. Het doet me een beetje denken aan de jaarlijkse oproepen in Engeland om toch vooral goed na te denken voordat men een puppy/kitten/etc. cadeau doet voor Kerst. Voortbordurend op deze gedachtengang zeg ik het volgende: A Christmas tree is not just for Christmas!

    Erg leuk om je blog te lezen. Je schrijft lekker.

  3. Marieke zeggen:

    Een kerstbomenbos, heel mooi!
    veel groetjes, wanneer komt er een garden warming party?

    • Caroline zeggen:

      Leuk dat je zo meeleeft. Voor een feestje is het veel te vroeg. Eerst nog maanden graaf- en spitwerk voordat het een echte tuin is. ’t Is nu nog vooral modder met drie fruitboompjes en een composthoop en nog heel veel verdwaalde bramen en brandnetels

  4. Mirjam van Gelder zeggen:

    Geweldig om te lezen, zoveel enthousiasme! Leuk dat “onze” boom er ook bij staat en deel uitmaakt van een nieuw stukje natuur!

  5. rob sap zeggen:

    Wat een leuk idee is dit. Ik fiets er dikwijls langs, zal eens even kijken hoe jullie bosbouw vordert.

  6. Miranda zeggen:

    Hoi Caroline, ik las vandaag je oproep op facebook.Wij hebben nog een boom die we een tweede kans willen geven.Is er nog een plekje voor?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *